اینجا نمینویسم، شاید چون اینجا مخاطب خاص دارد و مخاطب خاص ِ مورد نظر از من انتظار خاص نوشتن دارد، نوشتنم نمی‌آید‌! در عوض میروم جای ِ دیگر مینویسم، جایی که شاید مخاطب خاصش همان کسانی هستند که از مخاطبان خاص فراریند. جایی مینویسم که کسی از من انتظار خاص بودن ندارد و لزومی ندارد که چیز برجسته و مهمی بنویسم تا چشم براه سه تا کامنت کذایی باشم.
میروم آنجا، آنچه میخواهم دل ِ تنگم مینویسم، آن هایی که دوست دارند لایک میکنند ، آنها که میخواهند انتقاد. کسی هم نمیشناسد مرا با مشخصات کامل سه جلده‌ام.

گاهی اوقات آدم دلش میخواهد ادب را کنار بگذارد و از تمامی لغاتی که دلش میخواهد استفاده کند تا مفهوم مورد نظرش را جانانه به خواننده منتقل کند، ولی افسوس که همه ما این روزها معلم اخلاق شده‌ایم و تا کسی چیزی میگوید که یک میلیمتر از عرف ِ جامعه آنورتر است، شروع میکنیم به درس ِ ادب دادن و توی بوق و کرنا میکنیم که آی فلانی بی ادب است و خوب نمینویسد.

عادت به خودسانسـ.ـوری ندارم، یا مینویسم و کامل مینویسم، یا اصلن نمینویسم. نوشتن ارامم میکند، چرا باید چیزی را که آرامم میکند خراب کنم؟ مگر دیوانه‌ام؟

بار ِ دیگر معرفی میکنم خودم را، تا یادتان بیاید اگر یادتان رفته:
من سالار هستم، طراح و برنامه نویس وب، و یک عکاس خیلی آماتور، عاشق هنر، بدون داشتن هرگونه شاخ و بال و پر و دم اضافی، موجودی معمولی از نسل آدمیزاد، فاقد قابلیت‌های خاص مانند پرواز و غیره، معتقد به چیزهایی که با چشم میشود دید و با قلب میشود احساس کرد و با عقل درک نمود، بیزار از هرگونه داستان و افسانه جن و پری و وعده وعیدهای اضافی.

پ.ن: به خصوصیت های اصلی شخصیتی من، ردبول و محصولات اپل را اضافه کنید که جایشان بدجوری خالی شد یک دفعه‌ای.
پ.ن ِ بعدی: خوشحال میشوم به خانه‌ام در گوگل یک خرده سری بزنید، به کسی برنمیخورد.

بدرود، سالار.

سلام،

از اونجایی که طراحی واسه مرورگرهای مختلف برای آدم یه کابوسه، و از اونجایی  که داریم وارد دنیای HTML5 و CSS3 میشیم، تصمیم گرفتم تست HTML5 رو روی مرورگرهای مختلف انجام بدم  و نتیجه رو اعلام کنم به ترتیب امتیاز:

(توضیح اینکه امتیاز بالاتر = پشتیبانی بهتر از HTML5 = بهتر)

رتبه پنجم: مرورگر اپرا (نسخه ۱۰.۱۰ مکینتاش)

Opera 10.10 Mac OS X 10.6

رتبه چهارم: مرورگر فایرفاکس (نسخه ۳.۶.۳ مکینتاش)

Firefox 3.6.3 Mac OS X 10.6

ادامه تست رو در ادامه مطلب بخونید…

ادامه ی نوشته

یکی از اتفاقات نادری که ممکنه تو زندگیه خیلی ها اتفاق نیفته اینه:

بری تو فیسبوک و اسم خودت رو سرچ کنی، بعد پروفایل پدرتو که ۴ سال و اندی هست (و بیشتر) باهاش در ارتباط نیستی  رو پیدا کنی، بعد یه درخواست دوستی براش بفرستی و بعد از اینکه اون قبول نکرد و Ignore ش کرد، بری تو Public Info ـش و ببینی ئه! وبلاگ داره! و بعد بیای ببینی که به به ! پدر گرامی دو سال داره وبلاگ نویسی میکنه و ما بی‌خبر. نزدیک ولی دور بودن یعنی همین چیزا.

وبلاگ پدر گرامی: بن بست

سلام.
۱۳ روز از روز اول فروردین گذشت و زمانی که باید تبریک میگفتم تبریک نگفتم. هربار اومدم تبریک بگم شروع کردن به نوشتن ولی بعد که دیدم تکراریه همش رو پاک کردم و بیخیال شدم.

اما امروز دیدم که واقعا خیلی بده که تبریک نگفتم. سال نو مبارک!
سال ۸۸ هم سال بدی بود هم سال خوبی. سال بدی بود چون کلی دردسر و عذاب داشت توش، سال خوبی بود چون خیلی از پیشرفت‌های زندگی من توی اون سال اتفاق افتاد و به خیلی چیزا رسیدم که میخواستم برسم. اگر مطالبی رو که تو سال ۸۸ نوشتم با سالهای قبل مقایسه کنید میبیند که روحیم کلی تغییر کرده.
سال ۸۹ هم شروع بدی نداشت. یعنی اتفاق بدی نیفتاد تو این ۱۳ روز. اعصاب خوردی نداشتم.
ولی واقعا یه چیزی آزارم میده. اینکه قدرت «نه» گفتنم به شدت پایین اومده. همین مساله هم باعث شد تا بدجوری تو اوضاع پیچیده‌ای گیر کنم. اوضاعی که دلم می‌خواد هرچه زودتر تموم بشه و من نفس راحتی بکشم.
واقعا نیاز به یه استراحت دارم. یه مدت از تمام مشغله‌ها دور باشم تا بتونم روی مسائلی که گوشه ذهنم هستن کار کنم. این مسائل نیاز به بررسی دارن، باید مرتبشون کنم و با خودم یه نتیجه گیری کنم که چه کاری رو از چه راهی و تو چه زمانی انجام بدن. در حال حاضر تمام افکارم روی هم ریختن. دقیقن مثل انبوه لباسهام توی اتاقم.

و واقعن دلم واسه روزهای آروم تنگ شده، هرچه زمان بیشتر میگذره بیشتر به راه‌های ارتباطی بین آدمهای اضافه میشه، و منم به نسبت کارم از این راه ها برای انجام وظایفم استفاده میکنم. ولی واقعا این همه راه ارتباطی داره دردسر ساز میشه. تویتر، گوگل باز، گوگل تالک، یاهو، سکایپ، هاتمیل، فیسبوک، موبایل، ایمیل و … حتی تصورشم دردناکه. و متاسفانه این مخمصه‌ای هست که من توش گیر کردم. امیدوارم که بتونم یه خورده به اوضاع سر و سامون بدم.

یه نکته که باید قبلن میگفتم ولی نگفتم، اینکه وبلاگ انگلیسی رو مجددن راه انداختم و سعی میکنم برخلاف دفعه قبل بیشتر توش بنویسم. امیدوارم بتونم مفید باشم.

سال نو مجددا مبارک، بدرود.
سالار

سلام،

چند روز پیش اینجا دوباره هک شد، البته ایندفعه توسط یه هکر از بغداد که یه جورایی باعث شرمه. ولی نه تقصیر از من بود نه از وردپرس. تقصیر از امنیت پایین سرویس هاستینگ بود.

خوشحالم که بعد از یه ماه تحقیق تونستیم سرور اختصاصی شرکت رو بالا بیاریم. سعی کردم تمامی نکاتی رو که سرورهای قبلی توشون رعایت نشده بود، رعایت کنم که تا حد ممکن به مشکل برنخوریم. وبلاگ من هم اولین تست موفق تنظیمات سرور بود که به خوبی کار کرد. امیدوارم سرور ثباتش رو طی چند روز آینده نشون بده. چون سازگاری وبسایت های قدیمی تر شرکت با php5.3 ممکنه نگران کننده باشه، فعلا تا انتقال کامل نشه نمی‌شه قضاوت کرد.

ضمنا جزئیات هک توی zone-h ثبت شده.
بدرود، سالار.

می‎دانم می‎خوانی این را.
تو، عشق را کُشتی.

دلم می‎خواهد، روزی که می‎میری، کنارت باشم،
تا با تمام وجودم،
شادیم را رو به آسمان فریاد بزنم،
و دعا کنم
سفرت را به دوزخ
در عذاب سپری کنی.

چه لذتی، می‎دانم.

پ.ن: به دوزخ اعتقادی ندارم، اما اگر دوزخی وجود داشته باشد، تو خود دوزخی، حتی منفور تر از اهریمن.

سلام دوستان، به زودی استدیو طراحی وب ققنوس شروع به کار میکنه. املای ققنوس رو Phinix با تلفظ کلمه اصلی (phoenix: fee-niks) انتخاب کردیم تا مشکلی برای Branding پیش نیاد. چون الان صدها شرکت با همین اسم دارن فعالیت میکنن. موقعیت فیزیکی استدیو، Thornhill در کشور کانادا هست.

وبسایت استدیو رو تا چند روز دیگه آماده میکنم. اینجا: www.thephinix.com

The Phinix Design Studio

البته تیم بزرگی نداریم. فعلا دو نفر هستیم. من ( سالار کابلی ) و دوست خوبم، میلاد توتونچیان

درود. سالار

سلام، یکی از جدیدترین طراحی‌هام اخیرا کامل شده. یه سایت Portfolio برای گروه عکاسی چاو هست. این طرح Minimal ه و رنگ غالبش مشکی هست: صفحه اصلی:

دلیل اینکه تصاویر رو همینجا قراردادم این هست که مطمئن نیستم واقعا چند روز دیگه این وبسایت به همین شکل بمونه. چون معمولا وبسایت وقتی دست مشتری میفته با توجه به اینکه محتوی اصلی دستشه ممکنه خیلی چیزا بهم بریزه. بهرحال:

آدرس وبسایت: www.Chaawe.com

تکنولوژی های مورد استفاده برای طراحی:
طراحی: HTML4.1, Javascript Functions, Ajax, CSS2
برنامه نویسی و دیتابیس: PHP5.2, MySQL Database
مرورگرهای تست شده: Firefox 2.5, 3.5 (Mac, Windows, Linux) , Safari (Mac), Internet Explorer 6, 7, 8 (Windows), Opera Mobile
سال طراحی: ۲۰۰۹ ، مدت زمان طراحی: ۱۴ روز (طراحی + تست + ورود دیتا نمونه)

کپی رایت: حقوق طراحی برای سالار کابلی و حقوق تصاویر و اطلاعات برای گروه چاو محفوظ است.

خوشحال میشم نظرتون رو در مورد این طراحی بهم بگین.

درود. سالار

+ سالار: آقای مشتری، این سایت که برای شما طراحی کردم، بر اساس ایده های مینیمال طراحی شده. از فضای خالی استفاده شده تا محتوی در ضمن سادگی نظر کاربر رو جلب کنه. تایپو گرافی هم خیلی روش کار شده. از اونجایی که کاری که شما انجام میدین محتوی متنی بالایی تولید نمیکنه، تصمیم گرفتم تا روی مسائل زیباشناسی و ویژوال بیشتر کار کنم. رنگها رو هم تو یه طیف تیره انتخاب کردم تا توجه کاربر بیشتر رو محتوی باشه و چشماش خسته نشه.

- آقای مشتری: آقا سالار، ممنون از زحمتتون، همه چی خیلی عالیه.

+ سالار جان: خواهش میکنم مشتری جان، انجام وظیفه بوده.

- مشتری جان: فقط سالار جان، یه زحمتی بکش، این رنگا رو شادتر بذار باشه، مثلن نارجیو قرمزو سبز روشن. این فونت فارسی رو هم تیتر بذار خوشگلتره، این انگلیسیشم خیلی نازکه bold ش کن، سعی کن تو همین صفحه اصلی بخش دانلود آهنگ و تالار گفتمان ساده و اخبار روز و اخبار تکنولوژی رو بذاری. یه چت باکس هم باشه بد نیست. بعد رنگهایی رو که انتخاب کردی سعی کن متفاوت باشن نمیخوام همشون شبیه هم باشن. مرسی… آها! سالار.. من یه چیز دیگه داشتم فکر میکردم. این قیمتی که گفتی یه مدت پیش یه خورده زیاده. یکی از همکارای خودت اینکارو ۱۰۰$ میگیره انجام میده. شما هم راه بیا دیگه. ۸۰۰$ بابت چی میخوای بگیری؟ سایت ه چیزی نداره که، دردسر نداشته واست.

+ سالار: (سکوت…)

+ سالار [ده دقیقه بعد]: (سکوت…)

سلام، امروز خوشحالم، امروز ۲ دی ماهه، روز تولدم، روزی که به دنیا اومدم. روزی که زندگی رو شروع کنم. روزی که نمیدونستم قراره زندگی طولانی و پر دردسر باشه.

در طول ۲۰ سال گذشته روز تولدم هیچوقت برام اهمیت آنجنانی نداشته، چون همیشه عواملی بودن که باعث میشدن من بیخود و بی جهت فکرم رو روشون متمرکز کنم و خود رو از یاد ببرم. هیچوقت به خود اهمیت نمیدادم. الان هم نمیدم. ولی تولد امسالم یه حس عجیبی بهم میده. حس متفاوتی داره ، متفاوت با سالهای گذشته. شاید بخاطر اینه که راه رو، دوباره انتخاب کردم، دوباره به راهم فکر کردم. دوباره ساختمش و مشخص کردم برای خودم که این راه رو چطوری قراره طی کنم.

من همیشه از توفیق اجباری متنفر بودم. هیچوقت نتونستم چیزی رو تحمل کنم که بهش علاقه دارم. برای همه مسائلم همینطوری بودم. و همین اخلاقم باعث انزوای چندین و چند سالم شد. هیچوقت با افرادی که روش زندگیشون با من تفاوت داشت نساختم. این مساله شاید ناخوشایند باشه برای شما، ولی برای من نبود، چون انزوای چندین ساله من، باعث شد به بهترین ایده آل ها برسم توی زندگیم. بهترین و انسان ترین انسانها، کسانی که من باهاشون راحتم. کسانی که دوسم دارن و دوسشون دارم. کسایی که میتونم باهاشون کار کنم و میتونن باهام کار کنن! کسایی که میتونم ازشون راه بهتر زندگی کردن رو یاد بگیرم.

الان چند ماهه که به عنوان برنامه نویس و طراح وب شرکت توانا رسانه نوین (TRN Technologies) فعالیت میکنم (نمایش موقعیت روی نقشه). باید بگم که این شرکت یکی از بهترین شرکت های ایران در زمینه SEO هست و من خوشحالم که تو این شرکت هستم. اعضای تیم TRN (آقای مهندس توانا عسگری: مدیرعامل و SEO، خانم عسگری: گرافیک و مولتیمدیا، خانم اسدی: طراح وب) برای من خیلی ارزش دارن و باعث شدن که زندگی من در طی چند ماه اخیر، کلی بهبود پیدا کنه. نابود نشدن زندگی حرفه ایم رو مدیون این تیم و پشتکارشون هستم.

در مورد زندگی شخصی، تجربه ثابت کرده که حرف زدن از جزیات مسائل اینجا، کار درستی نیست. اما میخوام از کسایی تشکر کنم، که محبت رو به زندگی من برگردوندن و باعث شدن من دوباره امید زندگی کردن رو داشته باشم و با هدف، ادامه بدم. شما، بالا ترین و بهترینید. امیدوارم من رو ببخشید به خاطر همه بدی هایی که در حقتون کردم. لیاقت شما خیلی بیشتره.

امیدوارم این ۳۶۵ روزی که امروز شروع شد، بهتر از سالهای قبل باشه. زندگی همچنان ادامه داره. و دیگه از توفیق اجباری خبری نیست.

درود، سالار.